Author :
Abstract
Kriz, toplumsal ve ekolojik gerçekliğin sanattaki yansıması olarak 21 yüzyıl Çağdaş sanatında önemli bir yer tutmaktadır. Bu kavram sanatta, felsefede, edebiyatta, sinemada birçok esere konu olmuştur. 21.yüzyıl güncel sanatında “kriz” kavramı yeni ve farklı düşüncelerle ifade edilmiştir. Her toplum, her kültür yaşadığı veya kurguladığı kriz anlarını özgün biçimde sanatına yansıtmaktadır. Yaşanan krizler farkındalık oluşturmak amaçlı, kurgulanan senaryolar ise dikkat çekmek veya önlem amaçlı konu edinilmiştir. Bu çalışmada, farklı kültürlerin ve bu kültürlerin güncel sanatçılarının yaptıkları eserler ile postkolonyal, mekanik ve ekolojik krizin nasıl temsil edildiği incelenmektedir. Postkolonyal kriz, mekanikleşme krizi ve ekolojik kriz başlıkları altında, sanatçıların ürettiği eserler ile yaşadıkları kültür arasındaki bağlantı ele alınmıştır. Bu üç başlık altında sanatçıların yaşadığı kültür ve toplum yapısının yönelimi, eserlerini ne derece etkilediği, sanatçıların olumsuz şartlara sahip bir toplum tasarısı olarak hangi başlıklar altında inceleme yaptıkları çalışmanın önemini vurgulamaktadır. Çalışmada incelenen sanatçılar eser ürettikleri konu başlıklarını tema olarak seçen sanatçıların aksine, yaşadığı toplum ve kültüre bağlı olarak varoluşsal bir problem olarak seçtikleri için eser üretmektedir. Bu bağlamda eser üreten 9 sanatçı Mariko Mori, Yanobe Kenji, Hiroki Tsukuda, Kara Walker, Kader Attia, Yhonnie Scarce, Latai Taumoepeau, Maureen Gruben, Robert Kautuk ve eserleri incelenerek çağdaş bir kriz estetiğinin nasıl kurulduğunu ve söz konusu kriz temsillerinin sanatçıların kültürel bağlamları ile ilişkisini tartışmayı amaçlamaktadır.
Keywords
Abstract
Crisis, as a reflection of social and ecological reality in art, holds a significant place in 21st-century contemporary art. This concept has been the subject of numerous works in art, philosophy, literature, and cinema. In 21st-century contemporary art, the concept of "crisis" has been expressed with new and different ideas. Every society and culture reflects the moments of crisis it experiences or constructs in its art in a unique way. Crises experienced are addressed with the aim of raising awareness, while the constructed scenarios are addressed with the aim of attracting attention or taking precautions. This study examines how post-colonial, mechanical, and ecological crises are represented in the works of different cultures and their contemporary artists. Under the headings of postcolonial crisis, mechanical crisis, and ecological crisis, the connection between the works produced by artists and the culture in which they live is discussed. The study emphasizes the importance of examining the orientation of the culture and social structure in which the artists live, the extent to which this influences their works, and the specific themes under which the artists explore their portrayals of a society with negative conditions. The artists examined in this study, unlike those who choose their subject matter as a theme, produce works because they have chosen existential problems related to the society and culture in which they live. In this context, the study examines the works of 9 artists Mariko Mori, Yanobe Kenji, Hiroki Tskuda, Kara Walker, Kader Attia, Yhonnie Scarce, Latai Taumoepeau, Maureen Gruben, and Robert Kautuk and aims to discuss how a contemporary aesthetic of crisis is constructed and the relationship between these crisis representations and the artists' cultural contexts.
Keywords
Contemporary art, Postcolonial, Mechanical, Ecological crisis.
