Author :
Abstract
Bu makale, yapay zeka teknolojilerinin belgesel sinema üzerindeki artan etkisini etik, estetik ve anlatısal açılardan kapsamlı biçimde incelemektedir. Gerçekliğe dayalı bir anlatım biçimi olarak belgesel, uzun yıllar boyunca tanıklık ve temsil kavramları etrafında şekillenmiştir. Ancak yapay zeka destekli teknolojiler özellikle deepfake üretimi, otomatik kurgu yazılımları, görüntü tanıma sistemleri ve veri odaklı senaryo geliştirme araçları bu geleneksel anlatı yapısını dönüştürmeye başlamıştır. Çalışma, bu dönüşümü hem kuramsal hem de örnek olaylar üzerinden analiz etmektedir. “Kapadokya’nın Gizemli Mabedi: Erciyes” ve “Stratonikeia Gladyatörleri” gibi yapımlar, yapay zeka araçlarının belgesel üretim süreçlerinde nasıl kullanıldığını göstermekte ve izleyicinin gerçeklik algısı ile içerik üreticisinin otoritesi arasında yeni bir ilişki biçimi kurmaktadır. Aynı zamanda, interaktif ve kişiselleştirilmiş belgesel yapılarının yükselişiyle birlikte izleyici pasif bir gözlemciden aktif bir katılımcıya dönüşmektedir. Bu gelişmeler etik sorunlar, bilgi güvenliği ve kurmaca-gerçek ayrımına dair yeni tartışmaları gündeme getirmektedir. Makale, belgesel sinemanın yapay zeka çağındaki dönüşümünü disiplinlerarası bir yaklaşımla ele alarak, dijital teknolojilerin görsel anlatı üzerindeki etkilerini derinlemesine değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Keywords
Abstract
This article examines in detail the increasing fraudulent ethical, aesthetic and narrative aspects of artificial intelligence technologies on documentary cinema. As a form of narration based on reality, documentary has been shaped around the concepts of witnessing and representation for many years. However, artificial intelligence-supported technologies, especially deepfake production, automatic editing software, image recognition systems and data-driven scenario development tools have begun to support this traditional narrative. The study analyzes both theoretically and through sample days in this process. Productions such as “The Mysterious Temple of Cappadocia: Erciyes” and “The Gladiators of Stratonikeia” demonstrate how artificial intelligence tools are fragmented in documentary production departments and establish a new form of relationship between the monitor's perception of reality and the authority of the content creator. At the same time, with the rise of interactive and personalized documentary structures, the audience is transformed from a passive breadth into an active attack. These ethical issues are brought to the agenda by new discussion developments regarding information security and the fictional-real class. The article aims to evaluate the developments in the visual narration of digital technologies by addressing the transformation of documentary cinema with an interdisciplinary approach.
Keywords
Documentary, Artificial Intelligence, Transformation, Narrative, Representation
