Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin aşırı sosyal medya kullanım düzeyleri ile depresyon, kaygı ve stres (DASS) arasındaki ilişkide yalnızlığın aracı rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Hızlı teknolojik gelişmeler bağlamında, sosyal medya genç yetişkinlerin yaşamlarına derinlemesine yerleşmiştir; ancak aşırı kullanım, hem bireylerin ruh sağlığını hem de sosyal ilişkilerini olumsuz etkileyebilir. Bu dinamikleri incelemek için çalışma, bütünleşik bir model kullanmaktadır. Örneklem, Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi'nde kayıtlı lisans öğrencilerinden oluşmaktadır. Veriler, UCLA Yalnızlık Ölçeği-6, Bergen Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği ve Depresyon, Kaygı ve Stres Ölçeği (DASS-21) kullanılarak toplanmıştır. İstatistiksel analizler, IBM AMOS 24'te uygulanan Yapısal Denklem Modellemesi (SEM) ve bootstrap teknikleri kullanılarak yapılmıştır. Bulgular, aşırı sosyal medya kullanımının yalnızlık, depresyon, kaygı ve stresi anlamlı ve pozitif olarak tahmin ettiğini göstermektedir. Ayrıca, aracı analizler, yalnızlığın aşırı sosyal medya kullanımı ile psikolojik sıkıntı arasındaki ilişkide kısmi bir aracı görevi gördüğünü ortaya koymaktadır. Buna göre, aşırı sosyal medya kullanımının yüksek seviyeleri, artan yalnızlık duygularıyla ilişkilidir ve bu da psikolojik sorunların artmasına katkıda bulunur. Bu çalışma, bu değişkenleri tek bir yapısal modele entegre ederek, sosyal medya bağımlılığını olumsuz psikolojik sonuçlarla ilişkilendiren mekanizmaların daha kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını sağlayarak literatüre katkıda bulunmayı ve böylece önceki araştırmalardaki önemli bir boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır.
This research aims to examine the mediating role of loneliness in the relationship between university students’ levels of excessive social media use and depression, anxiety, and stress (DASS). In the context of rapid technological advancements, social media has become deeply embedded in the lives of young adults; however, excessive usage may adversely affect both individuals’ mental health and their social relationships. To study these dynamics, the study employs an integrated model. The sample comprises undergraduate students enrolled in the Faculty of Nursing. Data were collected using the UCLA Loneliness Scale-6, the Bergen Social Media Addiction Scale, and the Depression, Anxiety, and Stress Scale (DASS-21). Statistical analyses were conducted using Structural Equation Modeling (SEM) and bootstrap techniques implemented in IBM AMOS 24. The findings indicate that excessive social media use significantly and positively predicts loneliness, depression, anxiety, and stress. Furthermore, mediation analyses demonstrate that loneliness serves as a partial mediator in the relationship between social media addiction and psychological distress. Accordingly, higher levels of social media addiction are associated with escalated feelings of loneliness, which, in turn, contribute to elevated levels of psychological issues. By integrating these variables into a single structural model, this paper aims to contribute to the literature by offering a more comprehensive understanding of the mechanisms linking social media addiction to adverse psychological outcomes, thereby addressing a notable gap in prior research.
Excessive Social Media Use, Loneliness, Depression, Anxiety, Stress