BİR ÖZEL EĞİTİM ANAOKULUNDA TERSİNE KAYNAŞTIRMA UYGULAMASININ İNCELENMESİ

Author:

Number of pages: 30-48
Year-Number: 2020-22

Abstract

Bu araştırmada, Eskişehir ilinde ilk, Türkiye’de ise az sayıda olan MEB’e bağlı bir özel eğitim anaokulunda bulunan tersine kaynaştırma sınıflarının veli ve öğretmenlerin bakış açısıyla incelenmesi amaçlanmıştır. Tersine kaynaştırma, 40 yıldan daha uzun bir süredir devam etmekte olan kaynaştırma uygulamaları içinde oldukça az rastlanan bir uygulama olması nedeniyle üzerinde sınırlı sayıda çalışma bulunan bir fenomen olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle bu çalışma, nitel araştırma yaklaşımı kapsamında yer alan fenomenolojik araştırma olarak desenlenmiştir. Çalışmada tersine kaynaştırma fenomenine ilişkin veri toplamak amacıyla, iki tersine kaynaştırma sınıfı bulunan bir özel eğitim anaokulunda görev yapan öğretmenler, bu okula devam eden normal gelişim gösteren çocuğu olan veliler ve yine bu okula devam eden özel gereksinimli çocuğu olan veliler araştırmanın katılımcıları olarak belirlenmişlerdir. Araştırmanın verileri, katılımcılarla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplanmıştır. Yapılan görüşmelerde katılımcılara, tersine kaynaştırmaya ilişkin deneyimlerini ve algılarını ortaya koymalarını sağlayacak sorular yöneltilmiştir. Elde edilen veriler, içerik analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, öğretmen ve velilerin tersine kaynaştırma uygulamasını benimsediğini ve yaygınlaştırılmasının gerektiğini düşündüklerini ortaya koymuştur.

Keywords

Abstract

In this research, it is aimed to examine the reverse inclusion phenomenon from the point of view of teachers whose working in two reverse inclusion classes in a special education kindergarten and parents whose children are in these classes. Inclusion which has been ongoing longer than 40 years period is becoming increasingly common in Turkey as well as in the world. The inclusion, which is defined as the participation of special needs students in educational environments where their normally developing peers are present, can sometimes be applied through the participation of children with normal development in special education environments. This application, which is called reverse inclusion, is confronted as a phenomenon in Turkey due to the fact that there are only a few samples and a limited number of studies. For this reason, this study was designed as a phenomenological research within the scope of qualitative research approach. In order to collect data on the phenomenon of reverse inclusion in the study, semi-structured interviews were conducted. Participants of this study are teachers working in two reverse inclusion classes of a special education kindergarten and parents whose children are in this two reverse inclusion classes. Questions have been directed at collecting data about participants' experience and perceptions on the reverse inclusion. The data from the interviews were subjected to content analysis for the purpose of to reveal the perspectives of different groups of participants about the reverse inclusion. According to the findings of the research, reverse inclusion was interiorized by both teachers and parents and participants think that reverse inclusion should be generalized.

Keywords