KLASİK TÜRK EDEBİYATINDA ZAHİDİN RİYA TESBİHİ
HYPOCRISY ROSARY OF ZAHIT IN CLASSICAL TURKISH LITERATURE

Author : Mete Bülent DEGER
Number of pages : 261-273

Abstract

Klasik Türk Edebiyatı’nda zahit; âşık, maşuk ve rakip gibi oldukça önemli bir yere sahiptir ve özellikle rint-meşrep şairler tarafından bazı şiirlerde olumsuz bir bakış açısı ile söz konusu edilmektedir. Bu çalışmada Klasik Türk Edebiyatı’nda zahide dair bir unsur olarak tespihin riyakârlık göstergesi şeklinde kullanımı konu edilmiştir. Çalışmamızın amacı divan şiirinde zahit karakterinin tespihi riyakârlık bağlamında kullandığı ifade edilen beyitleri tespit etmek ve bu bağlamda değerlendirmelerde bulunmaktır. Bu sayede rint-meşrep şairler tarafından elinde tespihi ile riyakâr olarak telakki edilen zahide karşı divan şairinin bakış açısı ortaya konulacaktır. Bu bağlamda Klasik Türk Edebiyatı’nda farklı yüzyıllardan 100’den fazla divan incelenerek divan şiirinde zahide dair bir unsur olarak tespihin riyakârlık sembolü olarak görüldüğü beyitler tespit edilmiştir. Çalışmamıza aynı beyit içerisinde zahit, tespih, riyakârlık vb. unsurların bir arada bulunduğu beyitler dahil edilmiştir. Bu çalışma ile divan şiirinde zahit tipinin tespihi riyakârlık sembolü olarak bulundurması ve böylece halkın dinî duygularını suistimal etmesi üzerine tespit ve değerlendirmelerde bulunulmuştur.

Keywords

Zahit, riyakârlık, tesbih, Klasik Türk Edebiyatı, rint-meşrep.

Read:1057

Download: 374